X
تبلیغات
رایتل
آشنایی با استاد علی معلم (شاعر و ترانه سرا)  چاپ
تاریخ : جمعه 11 مرداد‌ماه سال 1387

توضیح : تا به حال جناب اخشابی حدود بیست ترانه از سروده های استاد را با صدای دلنشین و گرمشان اجرا کرده اند.

شرح حال :

سال و محل تولد : ۱۳۳۰ دامغان         رشته تخصصی : شعر و ادب فارسی

فعالیتها : تحقیق و تدریس در زمینه شعر موسیقی و ادبیات

معاونت فرهنگی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی

عضو شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

ریاست مرکز موسیقی سازمان صدا و سیما

برگزیده شدن به عنوان چهره ماندگار عرصه شعر و ادب  فارسی در نخستین همایش چهره های ماندگارسال ۱۳۸۰

آثار : مجموعه اشعار : رجعت سرخ ستاره  - گزیده اشعار  و ...

برای مشاهده ادامه مطلب روی ادامه مطلب کلیک نمایید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 30 دی1386ساعت 11:0  توسط پریسا 

وبلاگ رسمی مجید اخشابی :

www.akhshabimajid.blogfa.com

علی معلم دامغانی شاعر و ترانه سرا معاصر کشور معتقد است : شاعر نباید زبانی غیر از زبان مردم داشته باشد اما این به آن معنا نیست که  شاعر از کلمات خاص استفاده نکند بلکه او این مجال را هم دارد که برخی کلمات را دوباره رایج کند.  وی تاکید دارد شاعر باید مسئولیت بپذیرد چرا او حنجره مردم است.

وی از هنرمندان میخواهد ذهن مردم را درگیر مسائلی نکنند که از پیام اصلی هنر غافل بمانند و به چیزهای پیش پا افتاده عادت کنند.

این شاعر درباره زبان دشوار آثارش اظهار میدارد : من شعر را به زبان فخیم آنچنانکه شیوه شاعران گذشته بود کار میکنم و ترانه را به زبان ساده تر و قابل فهم برای عام میگویم. به اعتقاد من اگر انسان با ایهام و راز و رمز شعر بگوید بیشتر به دل می نشیند . او میگوید هر شاعری خصوصیات سبکی و زبانی ویژه خودش را دارد من هم اشعاری دارم که در عین سادگی معنا و تفسیرش بسیار سخت است.

به عقیده او شعری که با مردم ارتباط نداشته باشد شعر نیست در عین حال تاکید میکند : کوششی ندارد شان کلمات و ادبیات فارسی را آن قدر پایین بیاورد که همه کس فهم باشد. اما در ترانه سرایی سعی کرده همه کس فهم بنویسد و هدفش هم مرتفع شدن این مشکل بوده که از لحاظ کاربرد بعضی کلمات و بعضی اندیشه ها مشکلی برای مخاطب گسترده تر پیش نیاید.

به نظر ایشان پاپ شاید اصلا موسیقی نباشد به این دلیل که بعضی افرادش اصلا صدای خوبی ندارند و فقط دکلمه میکنند. اما در عین حال تصریح می کند : در این روزگار که مدارک دانشگاهی روی دست می ماند و جوان ها امیدی به آینده ندارند آواز نمی خوانند فریاد میزنند. آواز برای زیبایی نمی خوانند ازسر درد از ته دل فریاد سر می دهند.

وی این صداها را زاییده ابر شهرها میداند و می گوید :جوان امروز با صدای موزیکی که از ماشینش به گوش می رسد آرام می شود و این به دلیل دردهای بی نهایتش است . او تاکید می کند : جوان امروز تندترین ضربا هنگها و جنون آمیزترین کلمات را که شاید فقط سایه معنا باشد می پسندد.

او علاوه بر این معتقد است : موسیقی پاپ داخلی باعث شده تا در آن طرف هم در موسیقی شان به مسائل اجتماعی و ایران از زاویه دیگری توجه کنند.

+ نوشته شده در  یکشنبه 30 دی1386ساعت 11:0  توسط پریسا